Vanaf 1933 verzamelden zich op op 18 mei, dag van de goede wil, vrouwen vanuit heel Europa in Nederland om de Vrouwen-Vredesgang te lopen. Doordrongen van het mensonterende karakter van de moderne oorlogvoering legden zij zo een stille getuigenis af van hun onverzwakte vredeswil.
Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog kon op 18 mei 1940 de Vredesgang niet doorgaan. De oorlogsvoering nam sindsdien alleen maar toe in mensonterendheid en greep om zich heen met steeds oneigenlijker argumenten. Meer dan ooit heeft de wereld vrede nodig.
Vredesvuur
Op 18 mei 2002 gaven 20 mensen gehoor aan de uitnodiging om in de voetsporen te treden van zij die ons zijn voorgegaan; daarmee werd de traditie van de Vrouwen-Vredesgang in ere hersteld. Het gezelschap brandde op het Haagse Plein een vredesvuur, nabij de ingang van regeringsgebouwen en het standbeeld van Willem de Zwijger. In stilte liep men naar het Vredespaleis, de zetel van het Internationaal Gerechtshof. Zo werd saamhorig de Vrouwen-Vredesgang nieuw leven ingeblazen, om voort te gaan TOT ER VREDE IS. Het verschil met vroeger is, dat mannen nu net zo welkom zijn als vrouwen om mee te lopen!
Tot slot een citaat uit de aankondiging van 1935: 'Men zegt wel eens dat de Vrouwen-Vredesgang geen practisch nut kan hebben, maar nooit ontstaat een goede daad zonder dat een goede gedachte daaraan vooraf gaat. De Vrouwen-Vredesgang wil er mede toe bijdragen dat de vrouwen over de geheele wereld geestelijk weerbaar worden gemaakt tot het doen zegevieren van het Recht boven het Geweld.' TOT VOLGEND JAAR!
Irene van Schagen