De tragiek in het Midden-Oosten

't Kan Anders
2002 nr. 5

hoofdmenu

inhoudsopgave

archief

over 'tKA

uw reactie

Sommige van onze lezers zijn boos. Boos, omdat we zoveel aandacht hebben gegeven aan de tragiek van de Palestijnse bevolking, de vernederingen die zij dagelijks bij allerlei 'checkpoints' ondergaan, de bezetting, de voortdurende vernielingen aan hun infrastructuur, behuizing - daar waar 'extremisten' worden vermoed - de vele doden.

Zelfmoordaanslagen
Maar... weten jullie bij de redactie dan niet hoe de mensen in Israël in voortdurende angst voor zelfmoordaanslagen moeten leven? En weten jullie niet dat er in Israël wel vierhonderd dienstweigeraars zijn ten aanzien van de ook door hen veroordeelde Israëlische politiek inzake de bezette gebieden? En... het ander Joods geluid, hier in Nederland; schenk daar eens aandacht aan!

Inderdaad, de dienstweigeraars in Israël en het ander Joods geluid verdienen alle steun en aandacht. Oplossing dient nu eenmaal in eerste instantie vanuit de betrokkenen zelf te komen, vanuit de beide volken met elk hun eigen tragiek, de tragiek van het betwiste huis. Geweld is daarbij een uiterst destructieve factor. Is er, in het vlak waarop het conflict zich afspeelt überhaupt wel een bevredigende oplossing mogelijk? Hoe kan het met behulp van anderen op een hoger plan worden gebracht? Een vraag, maar ook een opdracht!

Koos de Beus