Naar: Inhoudsopgave archief of Inhoudsopgave 't Kan Anders
Men zegt dat mensen redelijke wezens zijn, in het bezit van inzicht en verstand. Men zegt dat
mensen sociale wezens zijn, tot samenwerking geboren en in staat rekening te houden met de
gevoelens van anderen. Wie zal ontkennen dat deze eigenschappen deel uitmaken van onze
geestelijke bagage? Toch zijn er ook onze onredelijke en onsociale kanten die als egoïsme en
haat naar buiten treden. Het verschil tussen goed en kwaad is daardoor soms bijzonder vaag.
Ieder mens heeft al naar behoefte en omstandigheid zijn eigen uitleg. Het leugentje om
bestwil, wie kent het niet? Zo kan het gebruik van geweld gepresenteerd worden als een
humanitaire daad terwijl anderen eerder spreken van een misdaad tegen de menselijkheid.
Tegenstrijdige gedachten dus en niet alleen aanwijsbaar bij de oorlog op de Balkan. Onze
bloeddoorlopen eeuw is er vol van.
Mensen kunnen hieruit de conclusie trekken dat de samenleving niet vatbaar is voor
verbetering en wie doorgaat met naar vrede te streven krijgt vaak een etiket met 'onrealistisch'
opgeplakt. Ten onrechte, want er wordt wel degelijk vooruitgang geboekt. De afschaffing van
de slavernij en het einde van de apartheid zijn hiervan treffende voorbeelden. In beide
gevallen speelde een enkel mens een beslissende rol. 'De Negerhut van Oom Tom' van Harriët
Beecher Stowe, maakte dat slaven plotseling door de blanke Amerikaan als mensen gezien
werden. Nelson Mandela bereikte door zijn optreden een soortgelijk effect in Zuid-Afrika: een
omslag in denken, voelen en handelen bij een hele generatie!
De menselijke beschaving komt langzaam tot ontplooiing door de invloed van goedwillende mensen. De drie organisaties die samen 't Kan Anders uitgeven willen verder gaan langs deze weg. Onze invloed is mede afhankelijk van de omvang van onze organisaties. Deze bepaalt immers de reikwijdte van onze stem.
Een taak voor de lezers?
Wim Hams
Naar: Inhoudsopgave archief of Inhoudsopgave 't Kan Anders
Last Updated 20 augustus 1999